25 نوامبر ، “روز جهانی محو خشونت علیه زنان” است . مجمع عمومی سازمان ملل در سال 1999 میلادی روز 25 نوامبر را بعنوان روز جهانی “محو خشونت علیه زنان” تعیین کرد .
 
تاریخچه نامگذاری روز جهانی منع خشونت علیه زنان :

در روز 25 نوامبر سال  ۱۹۶۰ سه خواهر اهل جمهوری دومینیکن ، با نام خواهران میرابل ، پس از ماه ها شکنجه ، سرانجام توسط سازمان امنیت ارتش این کشور به قتل رسیدند . “جرم” این سه خواهر شرکت در فعالیت های سیاسی علیه رژیم دیکتاتوری حاکم بر دومینیکن بود .
 
21 سال بعد ، یعنی در سال 1981 ، در همایشی که در بوگوتا ، پایتخت کلمبیا ، با شرکت مدافعان حقوق زنان در آمریکای لاتین و منطقه کارائیب تشکیل شد ، پیشنهاد اختصاص دادن روز قتل خواهران میرابل به روز نهی خشونت علیه زنان مطرح گردید . 

هدف از این پیشنهاد آن بود که هم به تلاش و جسارت این خواهران ادای احترام شود و هم افکار عمومی بیش از پیش به سوی نهی خشونت علیه زنان سوق یابد. سال 1999 سازمان ملل نیز 25 نوامبر را به عنوان روز جهانی نهی خشونت علیه زنان به رسمیت شناخت .

در راستای همین تصمیم، یک سال بعد، شورای امنیت سازمان ملل سال 2000 قطعنامه ی 1325 را به تصویب رساند که عنوان آن بود :

 ”زنان ، صلح و امنیت” .  محورهای اصلی این قطعنامه به پیشگیری مناقشات و خصومت ها در درون و در میان کشورها ، تامین مشارکت زنان در حیات سیاسی و اجتماعی و نیز ممانعت از اعمال خشونت علیه آنها مربوط می شوند . 

این قطعنامه مبنایی است برای آن که خشونت های گوناگون علیه زنان بدون مجازات نمانند و عاملان آنها به پای میز محاکمه کشیده شوند .

ماجرای خواهران میرابل :

خواهران میرابال با نام اسپانیایی (las hermanas Mirabal) چهار خواهر اهل جمهوری دومنیکن با نام‌های «پاتریا» ، «مینروا» ، «ماریا ترزا» و «دِده» بودند که از مخالفان دیکتاتور معروف «تروخیو» («رافائل لئونیداس تروخیو مولینا» با نام مستعار ال هِفه) ، حاکم نظامی جمهوری دومینیکن بین سال‌های ۱۹۳۰ تا زمان ترورش در ۱۹۶۱ به شمار می‌رفتند . 

تروخیو بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۸ و سپس از ۱۹۴۲ تا ۱۹۵۲ رسماً رئیس‌جمهور دومینیکن بود و دوران حکومتش ، خشن‌ترین دوره در تاریخ جمهوری این کشور به حساب می‌آید . 

خواهران میرابل در فعالیت‌ها و مبارازت مخفیانه علیه رژیم او مشارکت داشتند . سه خواهر از چهار خواهر (پاتریا، مینروا و ماریا ترزا) در ۲۵ نوامبر ۱۹۶۰ به جرم شرکت در فعالیت‌های سیاسی علیه رژیم دیکتاتوری حاکم بر دومینیکن به قتل رسیدند (دده تنها خواهر بازمانده در فوریه ۲۰۱۴ به مرگ طبیعی درگذشت) .

خشونت علیه زنان :

خشونت علیه زنان اصطلاحی تخصصی است که برای توصیف کلی کارهای خشونت‌آمیز علیه زنان به کار می‌رود . مجمع عمومی سازمان ملل متحد خشونت علیه زنان را «هرگونه عمل خشونت آمیز بر پایه جنسیت که بتواند منجر به آسیب فیزیکی (بدنی) ، جنسی یا روانی زنان بشود» تعریف کرده است که شامل «تهدید به این کارها ، اِعمال اجبار ، یا سلب مستبدانهٔ آزادی (چه در اجتماع و چه در زندگی شخصی)» می‌شود . 

اعلامیه رفع خشونت علیه زنان در سال ۱۹۹۳ بیان می‌کند که این خشونت ممکن است توسط افرادی از همان جنس ، اعضای خانواده ، و جامعه اعمال شود .

انواع خشونت علیه زنان : 

خشونت جنسی ، خشونت جنسی غیر تماسی ، خشونت کلامی ، تجاوز ، خشونت در مورد جهیزیه ، تن فروشی اجباری ، بارداری اجباری ، ختنه زنان و دختران ، خرید و فروش زنان و دختران ، خشونت علیه زنان کارمند و مستخدمین زن ، خشونت های ناشی از جنگ ، خشونت در زندان ، تجاوزهای سیستماتیک ، خشونت نگاهی و رفتاری ، خشونت سیاسی و …. از انواع خشونتی ست که بر زنان اعمال می شود .

خشونت پنهان علیه زنان : 

آثار خشونت فیزیکی (معمولاً) قابل مشاهده است اما در مقابل ، خشونت‌هایی وجود دارد که آثار مخرب آنها به چشم نمی‌آید اما تحملشان بسیار دشوار است . 

مانند : دروغ گفتن ، نفقه ندادن ، به خواسته‌های زن بی‌توجه بودن ، چشم‌چرانی ، تعدد زوجات ، انتقاد کردن به طور مداوم ، جدا کردن زن از کودکانش ، دوستان و فامیل ، پرخاش کردن ، وادار کردن زن به ترک خانه، تهمت زدن و ... .

علل پنهان ماندن خشونت : 

با وجود گستردگی خشونت علیه زنان و تبعات زیان‌بار ناشی از آن ، پنهان نگه داشتن اعمال خشونت و پرهیز زنان از واکنش فعال نسبت به آن ، یکی از مشخصات خشونت علیه زنان در تمام جوامع است. 

در نظام فکری مردسالار ، اشکالی از خشونت مردان در خانواده طبیعی محسوب می‌شود و به زنان می‌قبولانند که زن با لباس سفید به خانه بخت می‌رود و با کفن سفید از آن بیرون می‌آید .
 
طبق آمار کمتر از 35 درصد خشونت‌های خانگی به پلیس گزارش می‌شود . در بسیاری از فرهنگ‌ها نه تنها خشونت خانگی تأیید می‌شود بلکه پنهان کاری زن از طرف جامعه مورد ستایش قرار می‌گیرد . 

علت دیگر پنهان نگه‌داشتن خشونت خانگی این است که قانونی به نام خشونت خانگی وجود ندارد ، نه قانونی برای تعیین مجازات و نه قانونی برای نحوه رسیدگی به جرم .
 
تجاوز جنسی ، جنایت علیه بشریت :

یکی از بحث ها در روز جهانی منع خشونت علیه زنان ، بحث بر سر تجاوز جنسی به زنان در جنگ است . در 17 سال گذشته تنها در جمهوری کنگو نزدیک به دویست هزار زن مورد تجاوز جنسی قرار گرفته اند . 

حساسیت های فزاینده روی این مسئله باعث شد که سازمان ملل ، خشونت جنسی علیه زنان در دوران جنگ را مصداق جنایت علیه بشریت اعلام کند .
 
سازمان های فعال در زمینه حقوق زنان وابسته به سازمان ملل از این پس فعالیت های گوناگونی را برای جلوگیری از تجاوز به زنان در مناطق جنگی و نیز کمک به زنان قربانی انجام می دهند . 

حمایت های دارویی ، روانپزشکی ، حقوقی و اقتصادی زنان قربانی ، از جمله این کمک هاست . این سازمان ها هم زمان علیه فرار از مجازات عاملان تجاوز جنسی نیز مبارزه می کنند . فعالان حقوق زنان معتقدند تعقیب و محاکمه عاملان تجاوز ، شاه کلید پیشگیری از وقوع آن است .

بعضی از نقاط عطف در سطح بین‌الملل در جلوگیری از خشونت علیه زنان در زیر آمده‌است :

کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان سال ۱۹۷۹ ، که در نظریه‌های ۱۲ و ۱۹ خشونت را به عنوان تبعیض علیه زنان به‌شمار می‌آورد .

کنفرانس جهانی حقوق بشر در سال ۱۹۹۳ خشونت علیه زنان را به عنوان نقض حقوق بشر شناخت و آن را به کنوانسیون سارمان ملل زیر امتداد داد . 

اعلامیه رفع خشونت علیه زنان ، منتشر شده توسط سازمان ملل متحد در سال ۱۹۹۳ ، اولین ابزار بین‌المللی بود که به خشونت علیه زنان پرداخت . 

این سند به‌ طور ویژه به ماهیت اختلاف جنسی تاریخی و همیشگی برای فهم خشونت علیه زنان اشاره می‌کند . 

در کنفرانس بین‌المللی جمعیت و توسعه در سال ۱۹۹۴ خشونت علیه زنان با بهداشت . حقوق تولید مثل ، و تهیه توصیه‌ها به دولت‌ها برای جلوگیری و همچنین رسیدگی به خشونت علیه زنان و دختران ارتباط داده شد .

در سال ۱۹۹۶ ، مجمع جهانی بهداشت خشونت را یک موضوع اصلی بهداشت عمومی خواند و در زیر مجموعه‌ها خشونت و خشونت جنسی دو موضوع نزدیک بهم هستند ، دو نوع خشونت که معمولاً علیه زنان اعمال می‌شوند . این موضوع در سال ۲۰۰۲ با یک گزارش مجمع جهانی بهداشت دنبال شد .

در سال ۱۹۹۹ ، سازمان ملل متحد پروتکل اختیاری کنوانسیون حذف همه انواع تبعیض علیه زنان را تصویب کرد و ۲۵ نوامبر را به عنوان روز جهانی رفع خشونت علیه زنان تعیین کرد .

در سال ۲۰۰۲ و در ادامه بیانیه ۱۹۹۶ مجمع جهانی بهداشت در مورد خشونت یک مورد بهداشت عام سازمان جهانی بهداشت اولین گزارش جهانی در مورد خشونت و بهداشت را صادر کرد که انواع متعددی از خشونت و تاثیر آن بر بهداشت عام را بررسی می کرد . 
این شامل خشونت های که زنان را بشدت تحت تاثیر قرار مداد نیز مشد . 

« مطالعات جامع در باره هر نوع خشونت علیه زنان » از دبیر کل سازمان ملل متحد در سال ۲۰۰۶ اولین سند همه جانبه در این مورد است. »

کنوانسیون منع و مبارزه با خشونت علیه زنان و علیه خشونت خانگی سال ۲۰۱۱ شورای اروپا که دومین ابزار قانونی محلی خشونت علیه زنان و دختران می باشد .

در سال ۲۰۱۳ کمیسیون مقام زن ملل متحد که در اجماع پذیرفته شد بر حذف و منع تمامی انواع خشونت علیه زنان و دختران به توافق رسید . ( قبل از ان چنین توافقی وجود نداشت ) 

در سال ۲۰۱۳ همچنین مجمع عمومی سازمان ملل متحد اولین قطعنامه فراخوان به حمایت از افراد فعال حقوق بشر زنان را تصویب کرد .

این قطعنامه دولت ها را به برقراری قوانین و شیوه کارهای حمایت از مدافعین حقوق زنان بر می خواند . و اینکه جود این مدافعین بحت این قوانین قرار گیرند . افزون بر این در کشورهای صنعتی تلاشهایی برای کاهش خشونت علیه زنان صورت گرفته است .

منبع : 

beytoote.com

fa.m.wikipedia.org
 imna.ir