دی به مهر روز ؛ 15 دی سومین جشن دیگان
ایرانیان در قدیم همنام شدن روز و ماه را در هر ماه جشن می گرفتند . یکی از این جشن ها، دی به مهر روز 15 دی سومین جشن دیگان می باشد .
از روزهای ارزشمند کهن ایرانی جشن هایی به مناسبت های گوناگون به جا مانده است . در هر ماه همنام شدن روز و ماه را جشن می گیرند .
نیمه ی دی ماه سومین جشن دیگان :
دی یا دتوشو به معنی دادار و آفریدگار است و به جای واژه اهورامزدا در نام های اوستایی به کار می رود . ایرانیان قدیم ، همنام شدن روز و ماه را در هر ماه جشن می گرفتند .
در هر ماه ، سه روز به نام «دی» نامگذاری شده است و به این ترتیب ، در ماه دی سه جشن دیگان داریم . این سه روز با نخستین روز ماه که اورمزد روز است ، ارتباط دارند و این چهار روز به عنوان جشن های مهم ماه دی مطرح هستند .
علت نامگذاری سردترین ماه سال به نام خدای بزرگ نیز این بوده که خدا در این ماه سرد یاری بخش مردمان باشد . جشن دیگان در ستایش و نیایش خدای بزرگ برگزار می شود .
نحوه برگزاری جشن دیگان :
این روز از ماه دی تعطیل بوده و مردم به برگزاری جشن و سرور می پرداختند و به ستایش پروردگار مشغول می شدند . مردم در این روز لباس های تمیز پوشیده و بعد از پرستش و ستایش اهورامزدا به جشن و پایکوبی می پرداختند و بدون توجه به جایگاه و مقام و جنسیت همه بر سر یک سفره نشسته و از خوراکی های رنگارنگ آن استفاده می کردند .
جشن تبیکان :
در این روز جشن به نام «تبیکان» یا «بتیکان» نیز برگزار می شد که جشنی همراه با ساخت تندیس ها و پیکره هایی به شکل انسان با گل یا خمیر بود که در پشت بام ها قرار می دادند و گاه آنها را می سوزاندند .
جشنی که از روز دی به مهر آغاز می شود :
جشنی به نام میدیارم گاه به معنای میان سال پنجمین جشن از جشن های شش گانه ی گاهنبار است که از روز دی به مهر " پانزدهم دی ماه طبق گاهشمار زرتشتی " ، به مدت پنج روز ادامه می یابد . در این روز مردم انبار زمستان را برای تغذیه ی دام های خود انباشته از آذوقه می کنند .
جشن سیرسور :
جشن سیرسور یک روز قبل از سومین جشن دیگان برگزار می شود :
جشن سیرسور یک روز پیش از روز دی به مهر " پانزدهم دی ماه طبق گاهشمار زرتشتی " و جشن گاهنبار پنجم برگزار می شد که با سوگواری جمشید شاه ، پادشاه نیکوکار ایرانی برابر است .
مردم ، در این روز برای فراموش نمودن اندوه مرگ جمشید و دفع دیو خوراکی هایی مثل گوشت را با سیر طبخ کرده و می خوردند زیرا معتقد بودند دیوها ، جمشید را کشته اند .
منبع : namnak.com