شعر ؛ خلسه ای عاشقانه ، خلوتی با خود در بی خویشی مطلق ، تهی از هر چیز و هر کس ، فارغ از خودها و بی خودها ، دل کندن از خاک ، گسستن از قید و بندها ، رها شدن از جادوی جاذبه ، معلق و آزاد در هوای بالادست .

شعر متعهد ؛ الهه آسمانی ، شیرینی شهدها و شکرها ، ترکیب شور و شیرین ، تلفیقی از زشت و زیبا .

شعر متعهد ؛ ساکن سرزمین های فرادست ، افسونگر هزاره ها .

شعر متعهد ؛ رسول کلمات ، بارانی از خیال و عاطفه .

شعر؛ سوزاننده و ناگهانی چون صاعقه، بلند و خروشان چون آبشار ، رها و سبکبال چون نسیم ، ویرانگر و عاصی چون سیل .

شعر ؛ رها شده از رنگ ها و نژادها ، غرق در بی رنگی محض ، شناور در اصالتی عمیق ، گاه ، شمع بزم دلدادگان ؛ در تغزلاتی عاشقانه ، گاه ، رجزخوانی یلان در میدان ؛ لباس حماسه بر تن ، گاه، ناصحی برای پند نیوشان ؛ شولای رباعی بر دوش .

شعر ؛ موسیقی شنیده شده از آسمان های دوردست ، پرده ای از نغمه های فردوس ، نرم و لطیف ، چون حریر ، طناز و عشوه گر ، چون سیاه چشمان بهشتی .

شعر ؛ جادوی رها شده در جاودانگی قرن ها ؛ از دوردست تا اکنون ، در سرزمین های گوناگون ؛ دست در دست مولانا ، با لهجه ای مطنطن و در سماعی عارفانه ؛ هم نشین گوته ، هم سفر هفت وادی حیرت ؛ آرزوی حافظ و... .

یونسکو در سی امین اجلاس کنفرانس عمومی خود که در سال 1999 برگزار شد ، به اتفاق آرا ، روز 21 مارس برابر با نوروز باستانی هر سال را به عنوان روز جهانی شعر اعلام کرد و هرسال این روز را گرامی می‌دارد .

یونسکو از کلیه کشورهای عضو، نهادهای دولتی و غیردولتی ، شهرداری‌ها ، مدارس ، انجمن‌ها ، موزه‌ها ، ناشران و… خواسته‌ است تا فعالیت‌هایی را به مناسبت این روز پیش‌بینی و اجرا کنند .

ادامه دارد 

منبع : asemooni.com